|
Kader meselesi iyi bilinmemesinden dolayı insanların üzerinde en çok hataya düştükleri mevzulardan biridir. Hatta o kadar hassas bir konudur ki, bazen bilmeyerek küfre bile düşme tehlikesi vardır. Kader veya takdir denilen şey Allah’ın her şeyi önceden bilmesi ve bunu Levh-i mahfuz denilen kader kitabına yazmasıdır. Cenab-ı Allah için zaman mefhumu söz konusu olmadığından geçmişi ve geleceği şu an gibi görür. Dünyayı ve içindekileri yarattığında bize göre henüz daha gerçekleşmemiş olan bir zamanda olacak olan her şeyi yazmıştır. Ancak biz yaşadığımız olayları kaderimizde yazıldığı için yapmak zorunda değiliz, bilakis bizim kendi hür irademizle yaptıklarımız Allah tarafından görülmüş, sonra yazılmıştır. Ancak bize az bir irade veren Allah’ın sonsuz ve her şeyi kuşatan bir iradesi vardır, ecel, kıyamet yağmur vs. gibi büyük hadiseleri kendi iradesiyle yerine getirir.
Kader konusunda görüşlerine itibar edilen ve benimsenen üç mezhep vardır:
Bunlardan bâtıl olan Cebriye mezhebine tabi olanlar, kul Allah’ın yazdığı kaderi yaşamak zorundadır diyerek kişinin iradesini inkar eder, dolayısıyla yaptıklarından sorumlu değildir.
Diğer bâtıl mezhep olan Mutezileye göre ise; kul kendi fiillerini kendisi yaratır.
Bizim mezhebimiz olan Ehl-i sünnet vel cemaat mezhebine göre ise, kaderi Allah’tan başka kimse bilemez, olay vuku bulduktan sonra biz demek ki kaderi böyleymiş deriz, başka da bir yorum yapamayız.
Bu görüşleri bir misalle anlatalım: Bir adam diğerini silahla öldürmüş olsun. Burada Cebriye mezhebi katil tetiği çekse de çekmese de adam ölecekti der, Mutezile mezhebi katil tetiği çekmeseydi adam ölmeyecekti der, bizim mezhebimiz ise katil tetiği çekmeseydi ölüp ölmeyeceğini ancak Allah bilir, biz bilemeyiz. Bize düşen hikayedeki yaşlı adam gibi gerçek şu ki, katil tetiği çekti ve adam öldü, demek ki, kaderi böyleymiş demektir.
Yaşadığımız her hadisede yaklaşımımız bu olmalıdır. Bunun dışında söyleyeceğimiz sözler veya yapacağımız yorumlar bizi farkında olmadan bâtıl mezheplere taraftar yapar ki, bunun mesuliyeti çok büyüktür, bizi ateşe atar neuzubillah (Allah Korusun)
| 
