|
Askerlik anıları unutulmaz, ama ben
bir şeyi hiç unutmuyorum. Alay komutanımız hemen her konuşmasında bir cümleyi
çok kullanırdı: ”İtimat kontrole mani değildir”. En sonunda içi rahat etmedi,
bu sözün alayın karşısındaki dağa yazılmasını emretti. Askerler dağın
tepesindeki taşları toplayarak bir araya getirdiler ve şehrin her tarafından
görülecek büyüklükte bu cümleyi yazdılar. Anlayacağınız 12 ay (4 ay yedek subay
okulunda geçti) boyunca sabah akşam bu yazıyı okuduk, ezberledik, bilinç altına
yerleştirdik.
Meğerse ne kadar doğru bir lafmış. Bir musibet bin nasihatten iyi
derler ya, insan başına gelmeyince anlamıyor. Ne zaman ki, itimat ettim kontrol
etmedim, başkasının sözüne güvendim ve ödediğim bir borcu bir kere daha ödedim,
o zaman bu söz aklıma geldi. Demek ki, ders almamışım, alsaydım başıma bu bela
gelmezdi.
Şimdi o kadar şüpheci oldum ki, elimle yapmadığım bir işi olmamış
sayıyorum. İçim bir türlü rahat etmiyor. Bir Amerikan atasözünde de denildiği gibi: “bir şeyi
yapmak istiyorsan, onu kendin yap”.
|